Oefenscripts voor de teleprompter
Originele scripts om mee te oefenen, van een intro van 30 seconden tot een praatje van 5 minuten. Kopieer er een, of open hem direct in de gratis teleprompter online.
Gazecue, de gratis app voor iPhone en iPad, laat je script naast de lens meelopen terwijl je opneemt.
- Warming-up met tongbrekers 1:03
- Intro van een YouTube-video 0:30
- Reclametekst voor een podcast 0:34
- Avondjournaal 1:04
- Productdemo 2:08
- Toost op een bruiloft 1:59
- Praatje van vijf minuten 5:05
Warming-up met tongbrekers
Warming-up voor elke opname. Lees elke regel twee keer: eerst langzaam, dan op volle snelheid.
Voordat je opneemt, maak je eerst je mond wakker. Lees elke regel twee keer: één keer langzaam, één keer op volle snelheid.
De kat krabt de krullen van de trap.
Lientje leerde Lotje lopen langs de lange Lindenlaan.
De knappe kapper kapt knap, maar de knecht van de knappe kapper kapt knapper dan de knappe kapper kappen kan.
Als vliegen achter vliegen vliegen, vliegen vliegen vliegensvlug.
Wij smachten naar achtentachtig prachtige nachten bij achtentachtig prachtige grachten.
De postkoetsier poetst de postkoets met postkoetspoets.
Wie weet waar Willem Wever woont?
De lippen, de tanden, het puntje van je tong.
Adem nu in, laat je schouders zakken en glimlach naar de lens. Je bent er klaar voor.
Intro van een YouTube-video
De eerste 30 seconden van een video waarin je in de camera praat: haakje, belofte, reden om te blijven kijken.
Hé, welkom terug op het kanaal.
Heb je weleens dezelfde zin tien keer opgenomen en klonk je daarna nog steeds als een robot? Dan is deze video voor jou.
Vandaag laat ik je drie kleine aanpassingen zien waardoor je voor de camera gewoon als jezelf klinkt. En voor geen van de drie heb je nieuwe spullen nodig.
Blijf kijken tot het einde, want juist de laatste slaan de meeste mensen over.
Laten we beginnen.
Reclametekst voor een podcast
Een sponsorblokje dat de host zelf voorleest, voor een verzonnen koffiebranderij. Warm, niet verkoperig.
Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door koffiebranderij De Kleine Ketel.
De Kleine Ketel brandt elke week kleine partijen en verstuurt ze nog dezelfde dag. De bonen in je kopje zijn dus een paar dagen geleden gebrand, niet een paar maanden.
Ik drink hun melange Ochtendgloren al weken tijdens het voorbereiden van deze afleveringen, en ongemerkt heeft die al het andere uit mijn keuken verdrongen.
Ga naar hun website en gebruik de code uit de shownotes voor je eerste zak.
De Kleine Ketel. Elke week vers.
Avondjournaal
In de stijl van een nieuwslezer: korte zinnen, duidelijke cijfers, een rustig tempo.
Goedenavond. Ons belangrijkste nieuws: de gemeenteraad heeft ingestemd met een plan om het oude rangeerterrein aan de oostkant van de stad om te bouwen tot een openbaar park.
De werkzaamheden beginnen in het voorjaar en duren naar verwachting twee jaar. In het plan staan wandelpaden, een buurtmoestuin en een overdekte markt die in het weekend opengaat.
De raad stemde met zeven tegen twee voor, na een lang debat over parkeren en geluidsoverlast. Bewoners die tijdens de vergadering inspraken, waren overwegend positief, al vroegen sommigen om meer bomen langs de hoofdweg.
Dan ander nieuws. Het fietspad langs de rivier, tussen de brug en de haven, gaat vanaf maandag dicht voor onderhoud. Fietsers wordt gevraagd de omleiding door de oude binnenstad te volgen.
En tot slot het weer. Morgen begint de dag droog, in de middag neemt de bewolking toe en tegen de avond valt er lichte regen.
Dat was het voor nu. Dank voor het kijken, en nog een fijne avond.
Productdemo
Een rondleiding van twee minuten langs een verzonnen bureaulamp: één functie per alinea.
Hoi. In de komende twee minuten laat ik je de bureaulamp Boog zien.
We beginnen bij de vorm. De arm klapt plat tegen de voet, dus als je klaar bent voor vandaag neemt de lamp niet meer ruimte in dan een schrift. Til de arm op en hij blijft precies staan waar je hem loslaat. Je hoeft nergens een knop aan te draaien.
Dan het licht. Tik één keer op de bovenkant van de voet om hem aan te zetten. Veeg met je vinger naar rechts voor meer licht, naar links voor minder. Houd je vinger twee seconden op de voet en de kleur verandert van een warme avondtint naar koel, wit daglicht. Dat is handig als je ’s avonds laat leest, of als je kleuren goed wilt zien bij het tekenen of tijdens een videogesprek.
Dan iets wat mensen pas na een week opvalt. Het licht komt uit een breed paneel in plaats van uit één fel punt. Daardoor heb je geen hinderlijke schittering op glanzend papier en geen harde schaduw van je hand terwijl je schrijft.
Aan de achterkant zit een oplaadpoort voor je telefoon. Leg je telefoon neer, sluit hem aan en er ligt nog maar één kabel op je bureau in plaats van drie.
Tot slot: de lamp onthoudt je instelling. Zet hem ’s avonds uit en ’s ochtends weer aan, en hij brandt met dezelfde helderheid en dezelfde kleur.
Dat is dus de Boog. Hij klapt plat, je dimt hem met één vinger, hij verandert van kleur en hij laadt je telefoon op. Wil je hem in een echte kamer zien? Hieronder staat een link naar een uitgebreide rondleiding. Bedankt voor het kijken.
Toost op een bruiloft
Een toost van een beste vriend, met ruimte voor gelach. Lees hem langzamer dan natuurlijk aanvoelt.
Goedenavond allemaal. Voor wie mij niet kent: ik ben Tim, en ik ken Daan sinds ons elfde. We werden toen samen op de achterste rij van het schoolkoor gezet, omdat we geen van beiden konden zingen. Dat kunnen we nog steeds niet, dus wees gerust: dit wordt geen lied.
Daan, jij bent altijd de vriend geweest die er gewoon staat. Toen ik in de stromende regen verhuisde, stond jij er met een busje en een doos oliebollen. Toen ik voor de tweede keer zakte voor mijn rijexamen, stond jij er ook, en liet je me in jouw auto rondjes rijden over een lege parkeerplaats tot ik niet meer trilde. Je hield er nooit een verhaal over. Je was er gewoon.
En toen, drie jaar geleden, begon je over iemand die Sanne heette. Eerst was het alleen een naam in een verhaal. Daarna kwam ze in elk verhaal voor. En toen zei je: “Sanne en ik gaan naar Lissabon.” Op dat moment wist ik dat er iets veranderd was.
Sanne, ik heb gezien hoe jij mijn oudste vriend rustiger hebt gemaakt, moediger en, eerlijk is eerlijk, beter gekleed. Dank je wel daarvoor. Je trouwt niet alleen met Daan; je krijgt er een vriendengroep bij die er ook voor jou zal staan, met busjes en oliebollen, wanneer je ons maar nodig hebt.
Dus, lieve mensen, mag ik jullie vragen het glas te heffen? Op Daan en Sanne. Dat jullie er altijd voor elkaar mogen staan, en dat jullie leven samen vol mooie verhalen mag zitten.
Op Daan en Sanne!
Praatje van vijf minuten
Een persoonlijk verhaal met vijf duidelijke punten en een oproep aan het eind. Goed om je tempo te oefenen.
Afgelopen januari nam ik een klein besluit dat groter uitpakte dan ik had verwacht. Ik stopte met de bus naar mijn werk en ging lopen. Veertig minuten heen, veertig minuten terug. Dat is tachtig minuten per dag, ruim zesenhalf uur per week, en ik wil jullie vertellen wat die uren me hebben geleerd.
Het eerste wat ik leerde: ik had geen idee hoe mijn eigen stad eruitzag. Ik woonde hier al negen jaar en kende de stad zoals je een kaart kent: een lijn tussen huis en werk, met de bushaltes als stippen. Lopend ontdekte ik een bakker die om zes uur opengaat, een piepklein parkje achter de bibliotheek met precies één bankje, en een man die elke zaterdagochtend op de stoep fietsen repareert. Niets daarvan is bijzonder. Maar het was er al die tijd, en ik was er jarenlang straal langs gereden.
Het tweede wat ik leerde: verveling is nuttig. De eerste weken vulde ik elke minuut met podcasts en telefoontjes. Tot op een ochtend mijn koptelefoon leeg was en ik de hele weg in stilte liep. Ergens ter hoogte van de rivier loste ik een probleem op waar ik op mijn werk al een maand op vastzat. Niet omdat ik erover nadacht, maar omdat ik dat voor één keer juist niet deed. Sindsdien laat ik de koptelefoon minstens twee dagen per week thuis. Dat zijn de dagen waarop ik mijn beste ideeën krijg.
Het derde gaat over het weer. Vroeger was regen iets wat zich achter het busraam afspeelde. Nu is het iets wat mij overkomt. Ik kocht een goede jas en stevige schoenen, en ik ontdekte dat het meeste weer alleen slecht is als je je op een andere dag hebt gekleed. Er waren dit jaar misschien vijf ochtenden waarop lopen echt een straf was. En er waren er tientallen waarop het stilletjes prachtig was: rijp op de hekken, mist boven het water, die eerste zachte avond in april waarop de hele straat buiten leek te zitten.
Het vierde gaat over tijd. Mensen vragen me hoe ik tachtig minuten per dag kan missen. Het eerlijke antwoord is dat er geen tachtig minuten bij zijn gekomen. Met de bus was ik van deur tot deur bijna drie kwartier kwijt, het wachten meegerekend. Lopen kost me dus ongeveer vijfendertig minuten per dag extra. Daar staat tegenover dat ik geen apart moment meer hoef te zoeken om te bewegen, dat ik wakker op mijn werk aankom en dat de dag al achter me ligt als ik thuiskom.
Het vijfde wat ik leerde: kleine gewoontes houd je makkelijker vol dan grote. Ik ben begonnen en weer gestopt met sportschoolabonnementen, hardloopschema’s en vroege ochtendroutines. Lopen naar mijn werk bleef hangen, omdat het er niet bij kwam. Het verving iets wat ik toch al deed. Wil je dit jaar één gewoonte veranderen, zoek dan iets om te ruilen, niet iets om toe te voegen. Wat doe je al elke dag dat net iets beter zou kunnen?
Ik wil niet doen alsof lopen iets voor iedereen is. Sommigen van jullie wonen te ver weg. Anderen moeten eerst kinderen wegbrengen, of hebben een route zonder veilige stoep. Dat is gewoon zo. Maar het idee erachter gaat eigenlijk niet over lopen. Het gaat erom dat je één deel van je dag kiest waar je nu doorheen raast, en dat je dat bewust vertraagt. Voor jou is dat misschien het avondeten koken, of de eerste tien minuten nadat je wakker bent geworden, of de rit naar huis met de radio uit.
Dit is wat ik jullie wil vragen. Kies één zo’n moment. Bescherm het de komende maand. Vul het niet op, maak het niet efficiënter en maak er geen project van. Kijk alleen wat er gebeurt.
Een jaar geleden dacht ik dat ik een manier koos om naar mijn werk te gaan. Het bleek een manier om aandacht te hebben voor wat er om me heen is. Ik hoop dat jij de jouwe vindt. Dank jullie wel.
Zo oefen je ermee
- Lees het script één keer in stilte, zodat niets je verrast.
- Open het in de online teleprompter en stel de snelheid in op het tempo dat bij het script staat.
- Lees het hardop voor met je ogen op de leeslijn. Raak je achter, ga dan 10 woorden per minuut langzamer.
- Neem één take op met je telefoon, kijk hem terug en noteer waar je te snel ging of wegkeek.
- Probeer het nog een keer. De meeste mensen klinken bij de derde take merkbaar rustiger.
Schrijf je er zelf een? De gids over een videoscript schrijven en de voorbeelden van teleprompter-scripts helpen je op weg, en de scripttimer vertelt je hoe lang het jouwe duurt.
Veelgestelde vragen
Mag ik deze scripts in mijn eigen video’s gebruiken?
Ja. Ze zijn voor deze pagina geschreven en je mag ze vrij voorlezen, opnemen en aanpassen. De namen en producten erin zijn verzonnen.
Met welk script begin ik?
Begin met de warming-up en daarna de YouTube-intro van 30 seconden. Met korte scripts kun je een take een paar keer herhalen en hoor je wat een langzamer tempo doet.
Hoe oefen ik met lezen van een teleprompter?
Open een script in de online teleprompter, stel de snelheid iets langzamer in dan natuurlijk aanvoelt en houd je ogen op de leeslijn. Neem een take op, kijk hem terug, pas de snelheid dan met 10 woorden per minuut aan en probeer het opnieuw.
Waarom verschillen de tijden bij verschillende snelheden?
Bij elk script staat de tijd in het tempo waarvoor het geschreven is. Een toost heeft ruimte nodig voor gelach, dus die is geklokt op 130 woorden per minuut; een YouTube-intro is geklokt op 150, een gangbaar tempo voor praten voor de camera.